Jeetje, week 5 alweer. De tijd begint steeds meer te vliegen nu ik hier langer ben. Dat is natuurlijk iets heel positiefs maar ook iets geks. De tijd gaat soms langzaam en snel tegelijkertijd. Ik neem tijd om na te denken over mijn familie, mijn vriend (en zijn familie) en mijn vriendinnen in Nederland. En toch ben ik ook zo druk bezig met de universiteit, de stad en mijn frans waardoor 24 uren in een dag ineens kort lijken. Mijn eerste weken hier waren goed, maar met de komst van mijn ploeggenoot Josephine voel ik me echt thuis. Toch een stukje Nederland die naar Toulouse kwam en ik echt kon laten zien waar ik woon en waar ik mee bezig ben.
Josephine kwam op vrijdag de 14e, Valentijnsdag. So romantic, zaten we hier samen op mijn balkon lekker aan de apero te fantaseren over onze vriendjes. We hebben wel alles uit de dag gehaald toen we mijn vrienden uit Toulouse later zagen in de stad voor een drankje. Als ik verder de week moet omschrijven met Joos zou ik zeggen dat we echt vakantie hebben gehad. Josephine is op dit moment een half jaar aan het rondreizen in Italie om haar kunstgeschiedeniskennis te testen in de musea en de Italiaanse taal haar eigen te maken. Ze heeft dus eigenlijk een hele grote vakantie, zou je wel kunnen zeggen. Ik zit natuurlijk nog op de universiteit maar ik had toevallig deze week ook vakantie (jawel, na welgeteld 3 weken les had ik in Frankrijk alweer vakantie). Ik denk dat de meest voorkomende activiteiten deze week waren: brunch, apero, door toulouse lopen en thee drinken. Lekker uitslapen, de dag rustig beginnen en vaak ook lekker rustig eindigen. We genoten van het eten, van de zon (die heerlijk scheen deze week) en van elkaars gezelschap. We brachten Nederland officieel terug naar Frankrijk toen wij een middag besloten pannenkoeken te bakken. Mijn huisgenoot kon goed overweg met Fien, we aten bijna elke avond met zijn drieeen en Fien kwam zelfs op het punt dat ze hem JoJo noemde (terwijl hij Joachim heet). Ook werd ze uitgenodigd bij de verjaardag van een van mijn Noorse vriendinnen hier in Toulouse, ze viel met haar neus in de boter dus!
Ik heb denk ik daarnaast met Joos en JoJo (zal ik hem ook maar zo gaan noemen dan? Voelt toch raar omdat vrienden van mijn moeder haar soms ook Jojo noemen) een van mijn favoriete plekken in Toulouse ontdekt: Muziekcafe Maison Blanche. Oh wat een heerlijke gypsy jazz en sfeer is hier op de dinsdagavond. Alles is goed hier, prachtig rode/bruine interieur en bier voor 2.50. Dit is een plek waar ik zeker nog vaak heen zal gaan.
Toen Fien weer terugging naar Italie, precies een week later op vrijdag, was ik ineens weer ‘alleen’. Ik miste haar gelijk omdat ze ook energie heeft waar je U tegen zegt. Toch was ik er ook wel oke mee, weer even alleen. Meer dan hiervoor eigenlijk, omdat iemand uit Nederland had gezien hoe ik hier leefde denk ik. Ik ging vrijdag en zaterdag weer eens sporten, omdat ik lekker uitgebreid met fien had gegeten de hele week. Ik beloonde mezelf zaterdag met een middag in de zon op mijn numero uno favoriete plek in Toulouse: langs de Garonne. Daar zat ik dan, lekker met mijn zelf meegenomen thee in thermoskan en ‘The Kite Runner’. Ik kan zo genieten van het uitzicht en de sfeer die er in Toulouse hangt als het mooi weer is. Ik bezocht ook een prachtig fotomuseum in een oude watermolen. Hoeveel ik enorm veel van kunst houd, foto’s spreken me echt heel erg aan.
Zondag ging ik naar mijn favoriete markt bij Saint Aubin. Ik denk dat ik ga proberen dit elke week even te doen. Er hangt een gemoedelijke vibe met alle marktkraampjes maar ook door de livemuziek die op verschillende plekken op de markt wordt gespeeld. Ik besloot, nu ik hier in mijn eentje was, eens te kijken of ik een leuk tweedehandsboek kon vinden. Ik werd aangesproken door een jongen die wel erg veel interesse leek te hebben in mijn origine, verblijf hier en rest van mijn dag dat hij me uiteindelijk zelfs meevroeg op koffiedate. Ik sloeg vriendelijk zijn aanbod af en ging lekker met mezelf een kop koffie drinken. Of ja dat dacht ik. Bij het café waar ik besloot te stoppen was nog 1 plek vrij in de zon. Ik wilde er net gaan zitten toen een Russische vrouw van middelbare leeftijd ook dit plekje wilde claimen. We lachten naar elkaar en besloten dat het ook hartstikke gezellig was om samen koffie te drinken en daarna onze eigen wegen weer op te gaan. De vrouw bleek al meer dan de helft van haar leven in Frankrijk te wonen en ook net naar de markt te zijn geweest. Ik kon zo dus mooi mijn frans oefenen en heb er ook gelijk wat tips bij voor leuke koffietentjes. Heerlijke manier om mijn zondag af te sluiten.
Ik begon vandaag weer op de universiteit. Hoe heerlijk ik ook vakantie heb gevierd, het is ook tijd om weer even wat werk te verrichten. Komende week wordt het hier toch minder weer, dus dan kan ik mijn focus weer even verleggen. Ik voel me hier ondertussen zo thuis dat het regime van schoolwerk en sport er ook weer gewoon bij hoort. Toch weet ik zeker dat ik volgende week wel weer met wat nieuws kom. Je zult het dan lezen….
Claire in Toulouse 